Omnibusy napędzane prądem z akumulatorów zyskują aprobatę w licznych miastach, gdzie władze zmierzają do poprawy standardu powietrza. Bryki te nie wypuszczają gazów wydechowych w lokalizacji eksploatacji, dzięki czemu arterie stają się mniej hałaśliwe, a piesi odczuwają mniejszy niedogodność związany z wrzawą silników dieslowskich. Szoferzy doceniają gładkość prowadzenia i brak drgań, które współistnieją tradycyjnym napędom.
Ładowanie akumulatorów odbywa się przeważnie nocą, gdy zapotrzebowanie na energię w systemie elektroenergetycznym jest mniejsze. Wybrane zajezdnie zaopatrzone są w ogniwa fotowoltaiczne, które wspomagają proces napełniania rezerwy energii. Inne koncepcje zakładają ładowanie szybkie na stacjach końcowych, gdzie pojazd dobiera energię w okresie krótkiego przerwy między przejazdami.
Cena eksploatacji elektrycznego autobusu bywa niższy niż spalinowego odpowiednika, ponieważ motor na prąd ma mniej komponentów ruchomych, które podlegają zużyciu. Serwisowanie takiego transportera ogranicza się nierzadko do kontroli systemu zatrzymującego, resorowania oraz samego napędu. Szoferzy przechodzą szkolenia z zakresu ekonomicznej techniki prowadzenia, aby jak najpełniej spożytkować dystans baterii.
Pomimo korzyści, implementacja floty elektrycznej potrzebuje nakładów w infrastrukturę zasilania oraz modernizację zajezdni. Miasta etapowo wymieniają starsze bryki na nowsze modele, sprawdzając różne rozwiązania przechowywania energii. Elektryfikacja transportu publicznej pasuje w szerszą koncepcję zrównoważonego kształtowania przestrzeni miejskiej, w której spokój, niezanieczyszczone atmosfera i wygoda pasażerów idą w duecie.